Lokale reclameverboden: goed bedoeld, moeilijk uitvoerbaar

Vorige week waren we aanwezig bij de SRC Platformbijeenkomst bij DPG Media Nederland, waar vertegenwoordigers uit het reclameveld spraken over de opkomst van lokale reclameverboden en de rol van zelfregulering. Directeur Henriette van Swinderen ging in debat met Sita Bakker (Outreach) en Myron von Gerhardt (VVD Amsterdam), onder leiding van Otto van der Harst.

Wat is er inmiddels gebeurd?

In maart verloor ANVR het kort geding over het verbod van de Gemeente Den Haag op reclame voor vliegvakanties. Geen eindoordeel, want ANVR heeft inmiddels een bodemprocedure opgestart. Tegelijkertijd besloot gemeente Amsterdam de handhaving van het verbod voorlopig op te schorten. Niet omdat het verbod van tafel is, maar omdat de uitvoering te complex blijkt.

Dat benadrukt hoe complex de uitvoering van dit soort verboden in de praktijk is.

Lokaal verbod, nationaal probleem

Dit illustreert precies wat bvA al langer benoemt, en wat we eerder beschreven naar aanleiding van de Kamerstemming over een landelijk verbod op fossiele reclame: losse, lokale maatregelen lossen niets op. Ze creëren een wirwar van regels waar bedrijven, media en exploitanten niet mee uit de voeten kunnen, zonder dat de onderliggende transitie daadwerkelijk verder komt.

De klimaattransitie verloopt in stappen. Bedrijven investeren in oplossingen die nog niet volledig fossielvrij zijn, maar wel bijdragen aan lagere uitstoot. Reclame kan consumenten juist informeren én enthousiasmeren over die tussenstappen. Een verbod snijdt die mogelijkheid weg, zonder dat het gedrag verandert.

Zelfregulering als werkbaar alternatief

Henriette benadrukte tijdens het panel dat bvA de zorgen achter het debat volledig erkent. De samenleving verandert, en reclame moet daarin meebewegen. Maar dat vraagt om een aanpak die werkt. Kijk naar de alcoholsector: afspraken tussen bedrijfsleven en overheid over communicatie, doelgroepen, verkrijgbaarheid en verantwoord gebruik hebben samen geleid tot aantoonbare gedragsverandering. Niet één maatregel, maar een combinatie, met gedeelde verantwoordelijkheid. Diezelfde brede blik is nodig in discussies over fossiele reclame, vleesreclame en andere maatschappelijke thema's.

De bodemprocedure als spiegel

De zaak van ANVR ligt nu bij de rechter. Die moet oordelen of een gemeente überhaupt bevoegd is om dit soort verboden in te stellen. Zolang dat oordeel er niet is, en zolang er geen landelijk kader komt, blijft de rechtbank het podium. Ondertussen blijven wij ons als bvA inzetten voor oplossingen die wél werken zoals zelf- en co-regulering.

We houden je op de hoogte!